zondag 31 maart 2013

Verhaaltje

Heey allemaal!

Ik schreef vroeger heel veel verhalen en ik vond laats weer eentje terug. Dit is het begin, ik hoop dat jullie het leuk vinden!



Morgen maak ik er een eind aan. Het leven hier heeft geen zin meer. Waarschijnlijk zou niemand in deze stad merken dat ik weg was, in ieder geval de eerste week niet. Mijn vader was daar te dronken voor en op school zouden ze me niet erg missen. Want hoe vaak had ik de afgelopen twee maanden wel niet gespijbeld? Niemand zou het opvallen dat ik er niet was. Maar twee mensen in de wereld zouden merken dat ik was vertrokken. Eén was aan de andere kant van de aarde en de andere in de hemel.                                    
                                             
Ik bekeek nog een keer mijn vliegtickets. Eén van Bremen naar Bolivia en één van Bolivia naar India. Op internet had ik een treinkaartje naar Bremen besteld. Voor de vliegtickets had ik mijn vader handtekeningen laten zetten. Hij was – zoals altijd – dronken en wist het vast niet meer. Anders zou hij wel denken dat het voor school was. Ik ritste mijn rugzak dicht. Ik had er alleen wat nodige spullen in. Paspoort, geld, pyjama, tandenborstel, mobieltje, een boek en pepperspray. Dat kon altijd van pas komen. De rest zat in mijn koffer. Ik zette mijn wekker om 5 uur en ging op bed liggen. Na 5 minuten viel ik in slaap.  

Geen opmerkingen:

Een reactie posten